De Familie Arends in Nieuw Zeeland

Verslag van woensdag 3 maart

Na een heerlijke nacht te hebben geslapen zijn we om 8.30 uur opgestaan. Dit was later dan we eigenlijk hadden gewild, maar Jeroen had de wekker niet goed gezet. Na een lekker ontbijt zijn we door het park achter het hotel heuvelaf gelopen richting de Skytower (328 meter). Auckland heeft wel wat weg van de heuveligheid van San Fransico door zijn steile wegen. Het park ligt ook op een heuvel en de wandeling naar het centrum liep leker heuvelaf.

Bij de Skytower aagekomen hebben we eerst gekeken naar de 'skyjump' in actie. De sykjump is een sprong vanaf 191 meter naar beneden. Een soort bungyjump, maar dan anders. Na het kaartjes te hebben gekocht gingen we met de lift omhoog. Deze lift had glazen ruiten in de wand en dit leverde prachtige uitizchten op over het centrum van Auckland en ging behoorlijk snel.

Boven hadden we een fanastisch uitzicht in alle windstreken. Over de Aucklandbaai met de vele vulkanen, op de Auckland Harbour bridge en de wolkenkrabbers. Erg leuk waren de glazen vloeren. Hierdoor keek je door de vloer ruim 192 meter verticaal naar beneden. Verder waren er een aantal leuke computergestuurde camera's waardoor je kon kijken en ontzettend mee kon inzoomen. Zo ver zelfs dat je iemand op een bankje in het park een broodje kon zien eten.

Na de skytower experience zijn we door de stad gelopen naar het Ferris Bulding. Bij dit mooie gebouw in de haven.uit 1912 kochten we een kaartje voor de overtocht per veerpont naar Devonport. Onderweg ontvouwde zich een prachtig uitzicht op het centrum en het weer was lekker warm ( maar niet te).

In de mainstreet van Devonport dronken we een bakje flat white coffee (een Nieuw Zeelandse Cappucinovariant.) Lekker. Hierna hebben wij wederom de wandel uitrusting uitgepakt om de Mount Vectoria (een van de vele uitgedoofde vulkanen rond Auckland) te beklimmen. Het korte wandelingtje naar boven was erg mooi. Bovenop hadden we een fantastisch 360 graden uitzicht over Auckland en omgeving. Vooral de Mount Rangitoto maakte indruk. Deze vulkaan is de jongste en de grootste. Hierdoor ziet hij er ook geheel anders uit dan de overige groene heuveltjes. Na wat boven op de top rond gelopen zijn wij via een stijl paadje naar beneden gelopen. Dit ging heel snel en voor we het wisten stonden we weer in de mainstreet van Devonport. Hier zochten wij een lunchroom op waar wij heerlijk gegeten hebben. Na dit lekkere maal zijn we weer terug gevaren met het pondje.

Terug in Auckland zijn we te voet naar het Auckland Domain gelopen. Dit was een behoorlijk stukje lopen omdat we over de snelweg moesten en er was maar 1 route. Helaas waren in Auckland Domain al alle atracties al dicht maar het War Museum was alleen al van buiten mooi. Met de "link" (een cirkelbus in Auckland) reden wij terug naar het centrum. In een Tapas bar aten wij lekker behalve Roel die iets "aparts" had besteld. Na wat moeilijke gezichten bepaalde hij dat het toch niet te eten was. Hierna keerde wij terug naar ons hotel. Toen Truus even bij Jeroen en Mark op de kamer was wilde ze terug gaan naar haar kamer maar Roel was inslaap gevallen en hoorde het kloppen op de deur ook niet meer. Na wat geweld van Mark op de deur (de rest van het hotel was nu wel wakker van het kloppen) schrok Roel toch nog wakker. Na een lekkere douche zijn wij gaan slapen.



Klik hier om muziek te luisteren!	Zoek	Onderwerpen