De Familie Arends in Nieuw Zeeland

Verslag van zaterdag 20 maart

Om 7 uur opgestaan omdat we een drukke dag voor de boeg hadden. Jeroen en Mark moesten om 8.45 uur in Kaiteriteri zijn om te gaan kayakken en Roel en Truus om 9.50 in Marahau voor hun boottocht.

Om 8.45 waren we dus allemaal in Kaiteriteri. Hier kregen Jeroen en Mark een uitgebreide uitleg over hoe de kayak precies werkt en wat je moet doen als je om mocht slaan. Tijdens deze uitleg gingen Roel en Truus weg omdat ze dus op tijd voor hun boottocht in een ander plaatsje moesten zijn. Nu volgt eerst het verslag van Jeroen en Mark, en daarna wat Roel en Truus in de tussentijd hebben gedaan.

Na de gehele uitleg werden wij (Jeroen en Mark) de zee ingetrokken zittend in de kayak. In het begin was het nog wel even wennen, het wiebelde wel een beetje, maar al snel hadden we het wel te pakken en voeren we op weg. Het sturen van de kayak werd door Mark gedaan, deze kayakken zijn namelijk ook uitgerust met een roer. We gingen eerst richting het noorden langs de kust. Het was echt schitterend! Na een tijdje besloten we om even op een strandje (zo'n goud-geel Bounty strandje) aan te leggen om even wat te drinken en foto's te maken. Het was een prachtig strandje waar wij alleen op waren, want de enige manier om er te komen is ook via het water. Het aan- en afmeren ging wonder boven wonder nog goed ook en we hielden het dus droog in de boot.

In een kayak kan je prima de kust bekijken zoals verschillende grotten en dus de fantastische strandjes. Ook allerlei vogels waren te zien. Rond 11.30 uur waren we weer terug bij het punt waar we begonnen waren. Het duurde precies lang genoeg (het kayakken). Na omgekleed te zijn hebben we nog even gewacht op de boot die ons naar Anchorage Bay zou brengen. Een boot met daarachter een kleine speedboot kwam rond 12.00 uur aanvaren. De grotere boot ging voor het strand voor anker en de kleine speedboot haalde ons op zodat we droog in de boot aankwamen.

Na een prachtig stuk varen (voor een aardig deel ook het stuk dat we hadden gekayakt) kwamen we rond 13.20 uur aan in Anchorage Bay. Roel en Truus waren er nog niet dus hebben we even gewacht op het prachtige strand (dat is toch weer vervelend wachten :) ). Na een half uurtje werden ook Roel en Tuus aan wal gebracht.

In de tussentijd dat Mark en Jeroen aan het kayakken waren zouden Roel en Truus een ander programma afwerken. Wij (Roel en Truus) bekeken het begin van de instructie die de jongens kregen bij de kayak maar gingen daarna naar de camper, want wij moesten om 9.50 uur in Marahau zijn bij het Park Cafe. Langs een heel smal en bochtig weggetje kwamen we bij Marahau aan, maar we wisten niet precies waar het Park Cafe was. Zo parkeerden we de camper op een parkeerterein van de watertaxi's, waar nog net een plaatsje vrij was. Waar was het Park Cafe? Roel vroeg het aan de chauffeur van de bus, die net kwam aanrijden. Stap maar in, dan breng ik jullie erheen, zei de chauffeur. Daar aangekomen wees hij ons op een man, die ons wel verder kon helpen. Hij was de bestuurder van een tractor met aanhangwagen, die ons bracht aan de waterkant, waar vandaan een bootje ons kwam ophalen. Daarvandaan stapten we over op de boot van Wilson's, waar we de cruise mee gingen maken.

De boot voer langs de schitterende kust van het Abel Tasmanpark van baai naar baai, waar steeds een korte stop werd gemaakt om passagiers of vracht af te zetten. Af en toe gaf de schipper uitleg over de tocht, wat helaas voor het grootste gedeelte onverstaanbaar was.

We voeren tot Toteranui Bay en terug naar Anchorage Bay. Onderweg zagen we op het Tonga eiland de zeehondenkolonie. Bij Anchorage Bay aangekomen om kwart voor twee, stapten we over in een klein bootje. Op het strand werden we afgezet, waar Jeroen en Mark al op ons zaten te wachten.

We gingen gelijk met z'n vieren op pad richting Marahau. Dit was een wandeling van ongeveer 4 uur. De wandeling voorde ons door prachtige bossen en langs prachtige uitzichtspunten over de baaien. Het pad was goed aangelegd en liep lekker (ze hadden nu gelukkig geen trapjes). Het was ook lekker rustig op het pad, af en toe kwam je wel andere mensen tegen, maar het was lang niet zo erg als op de Tongariro Crossing.

Truus kreeg wel pijn in haar voeten omdat ze zonder sokken in haar sportschoenen aan het lopen was. Voor de rest ging het prima en was het een prachtige wandeling. Aan het eind moesten we dus wel wat verder lopen om bij de camper te komen.



Klik hier om muziek te luisteren!	Zoek	Onderwerpen