De Familie Arends in Nieuw Zeeland

Verslag van donderdag 25 maart

Half zeven liep de wekker af. Gauw de gordijntjes openschuiven. Het wa helder! Om acht uur liepen Jeroen en Roel naar de mevrouw van het camping office. Zij belde voor ons naar het vliegeld om te checken of de rondvlucht zou doorgaan. Het ging door! Er was echter een maar. Er kwam een front vanaf de Tasman Zee deze kant op en er was een kans op een weersverslechtering waardoor er een kans was dat de cruise zou vervallen en we dan na een korte pauze in Milford Sound weer terug zouden vliegen. Dat risico namen we en besloten dat we het er op moesten wagen.

Mark reed ons naar het Wanaka Airport. Het was een stralend heldere ochtend. Op het Airport liepen we naar het gebouw van Wanaka Flightseeing. Daar moesten we even wachten terwijl we de bedrijvigheid op het vliegeld bekeken. Daar kwam onze piloot Tom, die ons meenam naar de Cessna. We kregen de gebruikelijke veiligheidsintructies en een life-jacket omgespeld. Daarna veiligheidsriemen om en de koptelefoon op. Ready to go!

Snel waren we in de lucht en zagen we Wanaka en het meer onder ons, terwijl we richting Matutituki Valley vlogen. Tom vertelde allerlei bezonderheden, terwijl het landschap steeds spectaculairder werd. Speoedig kwam Mt. Aspiring in zicht. Op korte afstand vlogen we langs de berg. In de verte zagen we Mt. Cook. Het was erg indrukwekkend. Over een fantastisch berglandschap vlogen we verder richting Milford Sound.

Nu zagen we het front onze kant op komen. Toen we de Milford Sound invlogen was het weer omgeslagen en was het volledig bewolkt. De landing op Milford Sound was eveneens spectaculair.

Op het vliegveld moesten we de keuze maken: of met de cruise mee met het risico van een zeer bumpy ride terug of de optie van een korte pauze hier en daarna gelijk terugvliegen. We reden eerst met de bus naar de cruise terminal. Ondertussen besloten we voor de laatste optie te kiezen. Tom bracht ons nog naar een prachtige waterval (slechts een paar minuten lopen vanaf de cruise terminal). We waren dan toch nog, zij het slechts kort, in Milford Sound geweest! We hadden er ook al voor de landing door heen gevlogen dus heel veel hebben we niet gemist. Daarna loepen we terug naar de cruise terminal waar we een kop koffie dronken.

Weer terug in de Cessna begonnen we aan de terugvlucht. Eenmaal in de lucht zagen we kayakkers in de Sound. Het vliegtuig maakte een bocht en vloog het dal in van de Milford Track. Daar lag de Sutherland waterval, de langste waterval in Nieuw Zeeland ca. 560 meter hoog. Het weer verslechterde nu snel en het zicht werd een stuk minder, reden waarom de piloot hier een zeer scherpe bocht maakte van 180 graden. Dat vielde je behoorlijk in je maag!

We bleven net onder de wolkengrens en vlogen over de Humbolt Mountains. Af en toe waren er behoorlijke luchtzakken. Verder gingen we over de Skippers Canyon en de Cardrona Valley weer richting Wanaka, terwijl het zicht weer beter werd. Eenmaal in de buurt van Wanaka was het weer weer goed. Daar was het vliegveld weer!

De landing was zeer soepeltjes. Tom hielp ons uit het vliegtuig. Met een armzwaai nam hij afscheid van ons, op naar de volgende vlucht. Nu moesten we nog even afrekenen. Wel een hoop geld maar het was het dubbel en dwars waard.

Om dit allemaal op ons te laten inwerken reden we terug naar Wanaka en parkeerde onze camper aan het meer, waar we lekker wat geluierd hebben in de zon en een boterham hebben gegeten. Maar de dag was nog niet voorbij. Wat zouden we verder gaan doen. De keuze viel op een hele leuke attractie: Wanaka Puzzling World, een verzameling van allerlei gezichtsbedrog ervaringen, een 3D doolhof enallerlei puzzeld om op te lossen. Moeilijk om dit allemaal te beschrijven maar we zijn hier uren bezig geweest. Vooral het 3D doolhof was best moeilijk. Ten we tegen zessen eruit gingen (het was sluitingstijd) , was het weer in Wanaka nog steeds goed.

's Avonds hebben we natuurlijk de foto's bekeken (dat waren er heel wat) die we die dag hebben gemaakt.



Klik hier om muziek te luisteren!	Zoek	Onderwerpen